در ره عشق شاخـه گـلـی بـــود بــپای جان ماچون مهتری بــــود
لـسان الغـیـب ازوصفش عـاجــز لیک فرشته ی روی زمـین بــــود
همه مبـهوت اوخوابـش میدیدند ولـی تنها فــقط از آن مــن بــــود
کسی چون اوندید درجام زرهـم بسان ساقی مشرق زمـین بـود
من درحسرت بوسیدن لـب جام لبانش غنچه ی خیره سری بـود
برین بالا بلورین تن من چه گویم بـــلند چـــون سرو سهـی بــــود
طلـایـی مـوی دو روشـن چـشـم رخــش زیبا او مـه جبــیـن بــــود
لـبـانـی سـرخ و آتـشـیــن داشت بـشــایــد همچون انگبین بــــود
صـــــدایــــش گرم و دلــنــشــیــن خود در عشق خنیاگـــری بــــود
زایـــــیده و ســــاخـــته ی ذهـــنم تـــنـــــها او هـــــمــــیــــن بــــود
ریحانه
